Boekrecensie van februari 2012

Gevangen woorden

 In dit boek spelen twee personen een hoofdrol. Aan de ene kant is daar Sierra, een kunstenares, alleen- gaand. Haar leven wordt beheerst door schuldgevoelens die haar een gelukkige toekomst in de weg staan. Ze probeert haar verdriet te verdringen en controle te houden over haar eigen leven, maar zoals het vaak in het leven gaat: als je zelf de touwtjes van je bestaan in handen probeert te houden dan verlies je uiteindelijk toch de controle.

De andere persoon is Kaylee, een meisje van 10. Ze leeft in een afgelegen hut in het bos samen met een man die haar regelmatig misbruikt en mishandelt; haar bestaan is mensonterend. Ze heeft door haar traumatische ervaringen haar spraakvermogen verloren en “verzamelt” zoals ze zelf zegt woorden die ze in een doosje in haar hoofd bewaart”. Woorden afkomstig uit een oud woordenboek dat haar met de noorderzon vertrokken moeder in de hut heeft achtergelaten.

Sierra en Kaylee ontmoeten elkaar in het bos en voelen zich tot elkaar aangetrokken. Zo ontspint zich een relatie waarin verwerking van het verleden en het ontdekken van mogelijkheden voor de toekomst een plek hebben. Mogelijkheden die pas komen na het ontdekken van het feit dat alleen bij God troost en heling mogelijk is.

Een boek geschreven vanuit de eigen ervaring van schrijfster. Ze weet dus waarover ze heeft. In haar nawoord vertelt ze dat ook. Dapper!
Wat kunnen volwassenen kinderen een enorm leed aandoen! In wat voor een wereld leven we toch? We lezen het overal in de kranten. Toch is er redding maar het is een worsteling.
Een indrukwekkend boek met fijn gesponnen gevoelsdraden.